Welcome

 


MISC POETRY & PROSE - Ahmet Erözenci

[Misc Poetry]

MEKTUP

     Bazi insanlarin yaptiklariyla, yasam sekilleriyle, verdikleri yasam savasinin kalitesiyle, hissettikleriyle, yasami paylasmalariyla, heran herseylerini vermeye hazir olmalariyla, kalpleriyle gormeyi becermeleriyle mutlulugu hak ettiklerini inanirim. Ne zaman boyle birini tanisam hemen ona mutluluk vermek gelir icimden, tabii ki mutlulugu oyle paketlenip sunulacak birsey sanacak kadar saf degilim, ama gidip sormak isterim ona: "Mutlu olman icin ne yapabilirim" diye. Hani heran yanimda ol dese her seyi birakip onunla olmaya hazirimdir, veya birdaha yuzunu gormeyeyim yeter dese, bunu da yaparim, her ne kadar boyle bir kisinin uzaginda olmak beni uzse de. Herseyden de cok bu insanlari severim, gidip yuzlerine, "Beni yanlis anlamayin ama sizi cok seviyorum, sizi mutlu etmek isteyen bir sevgi bu" diye haykirmak isterim.

     Bu tip insanlarin ne kadar az olduklarini bir bilsen... Sen de mutlulugu haketmis birisin. Seni her gordugumde, konusma seklinden vucudunun devinimlerine, dusuncelerinden yaptiklarina, gerceklestirdiklerine kadar bakabildigim her yonune bakiyorum, her seferinde de yarattigin butunluge karsi hayranligim artiyor.

     Herhangi bir kentin herhangi bir kosesinde olabilirdik, o kadar uzun zamandir aklimdaydin ki, cocuklugumuzu birlikte gecirmemis olmamiza ragmen, herkese -seni uzun yillardir taniyor olmanin bir ayricalik oldugunu vurgulamak istermiscesine - bin senedir arkadasim diyordum.